سخن مردم: حبیب قاسمی |اول مهرماه، فصل رویش دوباره دانایی است؛ روزی که هیاهوی کودکان در حیاط مدرسه، نویدبخش آینده‌ای روشن برای ایران عزیز است. اما برای ما ایرانیان، مهرماه تنها آغاز تقویم آموزشی نیست؛ بلکه هم‌زمان است با هفته‌ای که یادآور بزرگترین درس تاریخ معاصر ماست: «درس مقاومت.
تقارن بازگشایی مدارس با «هفته دفاع مقدس»، پیوندی عمیق میان نسل‌های دیروز و امروز برقرار می‌کند. کلاس‌های درسی که امروز در امنیت کامل برپا می‌شوند، وام‌دارِ کلاس‌های درسِ ایمان و شهادتی هستند که رزمندگان ما در جبهه‌های نبرد، با خون خود بنا کردند.
در این میان، دیارِ نخل و شرجی، «مینابِ» همیشه سرافراز، همواره چون نگینی در پهنه جنوب درخشیده است. شهدای گرانقدر شهرستان میناب، همان معلمانی بودند که قبل از هر کس دیگری، درس «از خود گذشتگی» را برای ما مشق کردند. شهدایی که از کوچه پس‌کوچه‌های این شهرِ ولایت‌مدار برخاستند تا امنیت و عزت امروزِ دانش‌آموزانِ ما را تضمین کنند.
دانش‌آموز امروزِ ما، همان ادامه دهنده راه شهید «یوسف دقت»ها و دیگر شهیدان سرافراز میناب است که با قلم‌های خود، سلاح‌های رزمندگان دیروز را به دست گرفته‌اند. تفاوت در ابزار است، اما هدف یکی است: سرافرازی ایران اسلامی.
چه زیباست که امسال، در هر مدرسه‌ای که زنگ مهر نواخته می‌شود، یاد و نام شهدای میناب نیز گرامی داشته شود. بیایید در این ایام، به فرزندان‌مان بیاموزیم که دفترهای مشق‌شان، ادامه همان وصیت‌نامه‌هایی است که با خون شهیدان امضا شده است.
به امید آنکه سال تحصیلی جدید، آغازگرِ پرورشِ نسل‌هایی باشد که نه تنها در علم و دانش، که در اخلاق و آزادگی نیز ادامه‌دهنده راه پرنورِ شهدا باشند.
«مشقِ عشق در مکتبِ مهر»
باز هم مهر آمد و فصلِ کتاب و مدرسه
باز هم عطری خوش از عطرِ گلاب و مدرسه
اولِ مهر است و می‌پیچد صدایِ زندگی
در میانِ خنده‌هایِ بی‌حساب و مدرسه
لیک در تقویمِ ما، مهر است با بویِ جهاد
هفته‌یِ خون و حماسه، یادِ باب و مدرسه
آن طرف‌تر، یادِ آن یارانِ میناب است و نور
نام‌شان بر هر سرِ کوی و جناب و مدرسه
آن شهیدانی که در نخلستانِ غیرت سوختند
تا نلرزد خشتِ این تالاب و درس مدرسه
مشقِ شان «ایثار» بود و دفترِشان «خونِ دل»
درسِ‌شان «آزادگی» در پیچ و تاب و مدرسه
ای بهارِ دانش‌آموزانِ این خاکِ کهن
هستِ ما، از پایداریِ آفتاب مدرسه
کودکانِ ما بدانند این کلاسِ درس را
با غبارِ جبهه شد این‌سان مُذاب و مدرسه
راهِ تو جاری‌ست در رگ‌هایِ نسلِ نوپدید
باز کن درهایِ رویا را به باب و مدرسه
