سخن مردم:  حبیب قاسمی | امشب، آسمانِ دشتستان گواه است؛ گواه بر صدمین شبی که مردم ولایت‌مدار این دیار، «میدان» را خالی نگذاشته‌اند. صدمین شبِ حضور، تنها یک عدد نیست؛ حکایت صد روز عهدِ بستن با آرمان‌هایی است که ریشه در تاریخِ پرشکوهِ این خطه دارد.

اما قصه میدانِ دشتستان، تنها قصه حضور نیست؛ قصه «خدمت» است. از همان شب‌های نخست که خیابان‌ها و میادین شهر رنگِ مقاومت گرفت، موکب‌های مردمی همچون نگین‌هایی در میان این جمعیتِ عاشق درخشیدند. موکب‌هایی که نه به پشتوانه سازمان‌ها، بلکه مردم پرتلاش برپا شد.

 عطرِ چایِ روضه و بخارِ دمنوش‌های گرم در شب‌ها، تنها برای پذیرایی نبود؛ این‌ها نشانِ پیوندِ قلبیِ صاحبانِ موکب با مردمِ میدان بود.

در این صد شب، شاهدِ صحنه‌هایی بودیم که اشک بر چشمانِ ناظران می‌نشاند؛ پیرمردی که با عصا هر شب می‌آید تا استکان‌های چای را بشوید، مادری که از دارایی اندکِ خود، سهمی برای موکب کنار می‌گذارد، و جوانانی که تا سپیده‌دم، با جان و دل به زائرانِ میدانِ ولایت خدمت می‌کنند.

دشتستان، سرزمینی است که خاکش بوی غیرت می‌دهد. مردم این دیار از همان روزهای نخستین، ولایت‌مداری خود را نه در کلام، که در میدانِ عمل به اثبات رسانده‌اند.

از روزگار ایستادگی در برابر «روباه پیر» که دشتستانی‌ها در خط مقدمِ مبارزه، سینه‌سپر کردند و شهدِ شیرین شهادت را نوشیدند، تا دورانِ طلایی دفاع مقدس که پیشگامِ جبهه‌های حق علیه باطل بودند؛ همه و همه مقدمه‌ای بود برای امروز.

آمارهای ثبت شده، گواهی روشن بر این مدعاست؛ پیشتازیِ دشتستان در تعداد شهیدان ، رزمندگان، آزادگان، ایثارگران و جانبازان در سطح استان بوشهر، سندی افتخارآمیز است. اما آنچه امشب در صد شبِ حضورِ مداوم می‌بینیم، امتدادِ همان روحیه است؛ روحیه‌ای که در جنگ‌های دوازده‌روزه و رمضان نیز متبلور شد و اکنون در موکب‌های خدمت‌رسانی به بلوغ رسیده است.

این میدان، اکنون به کانونِ همدلی تبدیل شده است. موکب‌ها، ایستگاه‌هایِ عشق‌بازیِ مردم با آرمان‌هایشان شده‌اند. اینجا، جایی است که فاصله میانِ «خدمت‌رسان» و «خدمت‌گیرنده» برداشته شده و همه در یک صف ایستاده‌اند؛ صفِ دفاع از وطن، ناموس و دین.

امشب که صدمین شبِ این حضورِ حماسی است، دشتستان سربلند ایستاده است. این ایستادگی، تنها ایستادن در خیابان نیست؛ ایستادن پای آرمان‌هاست. این موکب‌ها، سنگرهایِ لبخند و امیدند؛ سنگرهایی که نشان می‌دهند دشتستان، تا پای جان، بر عهدِ خود با ولایت باقی است.